As venta de entradas da XVII Festa do Codillo de A Rúa comezou ás 09:00 horas e foi a de mais a alta demanda non tardou en evidenciarse. En apenas hora e media, esgotáronse todas as entradas, chegando o último número en repartirse ao 118. Inicialmente estaban previstas 1.050 entradas, pero habilitáronse 50 máis ante a gran expectación. Este ano, como novidade, limítase a 10 entradas por persoa, fronte ás 15 doutros anos, mantendo o prezo en 30 euros.
A xulgar polo vivido durante esta longa madrugada, a festa do codillo comezou moito antes de sentarse á mesa. Entre chuvia, frío, música, empanadas e risas, A Rúa demostrou que cando se trata de tradición e convivencia, nin o reloxo nin o tempo meteorolóxico teñen a última palabra. O codillo, unha vez máis, uniu ao pobo… mesmo antes de servirse.
Detrás de cada número, unha historia por contar
Ori e Carlos foron os primeiros en chegar. Ás 22:20 horas xa estaban ás portas do Centro Cultural Avenida e, entre risas, cando lles preguntamos se o seu era vicio ou previsión, responderon: «Lo nuestro fue maldad, solo fue maldad. Era para que me siguiera el resto del pueblo y me siguieron».
Pouco despois, a cola comezou a medrar rapidamente tras compartiren nas redes sociais a imaxe de que xa estaban alí. Iso si, sempre en ton de broma, Ori recoñece que «La verdad es que me llamaron de todo por venir tan pronto». Asegura tamén que non pasaron frío: «porque Berto de Mantesil se portó muy bien poniéndonos unas carpas y unos calefactores».
Berto, organizador da festa, estaba tamén agardando como un máis. Ao ver que a xente se acumulaba, decidiu ir buscar calefactores e unha carpa. Preguntado por se realmente se portara tan ben como comentaban os asistentes, respondeu:
«Portáronse ben eles, foron moi pacientes, viñeron moi cedo e pasámolo ben». Chegou ás 23:15 horas e explicou que «fomos por unas estufas e algo para taparse porque igual chovía».
Un dos grupos máis numerosos e fieis á festa desde os seus inicios é o que leva a figura do codillo. Falamos con Montse, unha das catro persoas que agardaron ata as seis da mañá para conseguir as corenta entradas do grupo. Chegaron ás 00:00 horas, tras recibir unha chamada avisando de que xa había trinta persoas na cola.
«Me puse el abrigo y aquí me vine. Pasé un frío de narices, pero que todo sea por una buena causa, ahí ya tenemos nuestras 41 entradas. Nuestras cuarenta más una que me encaramelé por ahí y me la cogió un colega».
Tamén estaban Laura, Belén e Nerea, que levaban os números 39, 40 e 41. Nerea explica como xurdiu a decisión:
«Salimos a tomar algo y a pinchar y venir sobre las cuatro y media o cinco y los de la mesa de al lado iban recibiendo whatsapps de que ya iban uno, dos, tres, quince, dieciocho, casi ni nos dejan cenar».
Chegaron arredor da medianoite e, segundo conta, «a las doce y pico se paró y volvió a venir gente a las cinco de la mañana». A espera fíxose amena xogando ao parchís, á oca, cantando, bailando, comendo e bebendo, e mesmo xa pensan no futuro: traer un bingo o vindeiro ano.
«Estuvimos hasta las seis que abrieron, adelantaron una hora», engade, rematando: «es la prefiesta».
Fernando e Pili, chegados dende O Barco, tampouco quixeron perder a cita. Esta vez chegaron ás catro da mañá. «Esta vez vinimos a las cuatro de la mañana, no como en el botelo que a la una ya estábamos allí». Conseguraron dez entradas case polos pelos. «Nos gusta venir al Codillo, la verdad es que lo pasamos muy bien».
Ás cinco da mañá chegaba tamén Ceci, que facía o número 108. «Chegamos polos pelos», dicía. No seu caso colleu vinte entradas, mentres que ao seu carón Fuco facíase con outras dez.
Alexia celbrou os seus 29 anos de festa ás portas do Centro Cultural Avenida onde ademaís lle cantaro o cumpreanos feliz e soprou a súa vela.
Mabel e Carmen nion faltan a cita gastronómica cada ano pero este contaba Mabel foi o máis madrugador case que se quedaba sen elas pese a chegar as catro e pico da madrugada.
Unha festa que xa se celebra facendo cola
Entre números, historias compartidas e moitas horas de espera, quedou claro que para moitos veciños e visitantes a Festa do Codillo non comeza o sábado á hora de xantar, senón moito antes, facendo cola, convivindo e celebrando xuntos. Porque en A Rúa, o codillo non é só un prato: é unha tradición que se vive desde a primeira noite.
