lunes. 27.06.2022
Petín

Os caracois non alumearon a virxe da Soidade na rúa da Carreira en Petín

Unha tradición que se rompe despois de levar pasando de xeración en xeración desde hai máis de cen anos

O recollemento e

a tristura fíxose esta Semana Santa máis palpable ca nunca. A rúa da Carreira

en Petín non estivo alumeada pola tintinante chama dos caracois ao paso da Virxe

da Soidade, por diante da casa da Pili «da Mansa».

Desolación e incredulidade ao non ver alumear os caracois

Un pequeno mal

entendido fixo que a persoa que os traia desde de forma habitual, este ano non

os atopara. Cando ían a preparalos onte a tarde decatáronse que non  había moluscos e polo tanto, tampouco

cunchas. O erro non se poido emendar xa que son máis de douscentos caracois os

que se precisan para adornar as escaleiras e a cruz.

Imaxe de anos anteriores

A procesión dos Caracois e a do Encontro marcaron desde  sempre a Semana Santa petinesa. Xa desde nenos os veciños de Petín teñen unha cita a noite de Venres Santo coa virxe que acaba de perder o seu fillo. O silencio só se rompe co canto do Miserere que cada vez ten máis cantores. A escuridade das rúas da parte mais antiga iluminase coa luz dos caracois desde hai más de cen anos. Unha tradición á que este ano non se sumou a familia do barrio da Carreira. Non houbo cunchas cheas de aceite colocadas nos ferros da baranda das escaleiras, nn non aros dos maceteiros e tampouco na cruz.

Procesión da

Soidade e Miserere

As 22:00 horas as

rúas de Petín enchéronse  de fervor

portando a imaxe da Dolorosa e a do Cristo de procedencia barroca. O silencio faise

dono  do pobo e só se rompe polo Miserere

cantado por un coro de homes, mentres a iluminación das rúas é tenue e o  recollemento patente. Una tradición que conta

con máis  de 125 años de historia.

Cristo saíndo da igrexa

Esta forma de

conmemorar o Venres Santo copiouse do que facían no Santuario das Ermitas e

desde vense realizado ano tras ano.

Os homes que

cantan en latín o Miserere reúnense polas tardes para ensaiar. O Xoves Santo é

a proba de fogo xa que ese día únese ó coro de voces as dos homes que viven

lonxe de Petín. Hai que coordinar as voces para que non se produza ningunha

nota discordante. O momento especial é cando arrancan   co primeiro canto xa fora da igrexa e esta

como testemuña. A acústica é impresionante e esas voces graves rompendo o

silencio é o mellor da Semana Santa.

Imaxe dos homes cantando o Miserere na Carreira


Comentarios
Os caracois non alumearon a virxe da Soidade na rúa da Carreira en Petín