A localidade de Celavente viviu unha das edicións máis especial e emotiva da súa tradicional Ruta dos Fornos, cunha xornada marcada polo recordo dos incendios do pasado verán e polo recoñecemento colectivo a todas as persoas que colaboraron na súa extinción.
O pregón, presentado por Jorge Isla, puxo o foco nos días 16 e 17 de agosto, cando as lapas chegaron a rodear practicamente todos os barrios do pobo. «Queríamos facer unha edición moi especial, unha edición de homenaxe a todos os veciños do pobo que loitaron contra as chamas eses dous días», sinalou, lembrando tamén o apoio chegado desde outros lugares.
Isla destacou a solidariedade da contorna e o traballo conxunto que permitiu evitar consecuencias maiores: «Afortunadamente, grazas á colaboración de todos os veciños, dos nosos amigos, dos pobos lindeiros e dos municipios colindantes, conseguimos o máis importante: salvar as casas e non ter que lamentar danos persoais».
O agradecemento estendeuse a veciñanza doutros núcleos do O Bolo, concellos limítrofes, gandeiros e agricultores que achegaron tractores con cisternas, así como aos servizos de emerxencias. Entre eles, Protección Civil, a Unidade Militar de Emerxencias, bombeiros forestais e persoal sanitario, sen esquecer a acollida brindada pola veciñanza de Petín ás persoas desaloxadas.
«Houbo moita xente que, mesmo estando de descanso, ao saber que ardía Celavente, veu axudar sen dubidalo», destacou o presentador, que tamén puxo en valor xestos individuais como o dun condutor de ambulancia que colaborou no traslado de veciños, especialmente persoas maiores, nos momentos de maior risco.
A xornada incluíu ademais un acto de homenaxe ao remate da ruta, no último forno, onde se recoñeceu simbolicamente o labor deses «ánxeles salvadores» que fixeron posible que o pobo siga en pé.
Tras o pregón, o bardo local Juan Corzo puxo voz ao sentir da xente cun poema no que lembrou o impacto do lume e a resposta veciñal: «A grandeza dun pobo, con todos ao seu lado, é defender codo a codo o que nos foi regalado».
A súa intervención evocou a dureza daqueles días —«Ai, miña terra queimada, ai meu pobo, miña xente»— pero tamén a unión e a forza colectiva que permitiron facer fronte ao incendio: «Entre todos detiveron o lume que viña para acabar con todo».
Máis aló da emoción, a Ruta dos Fornos mantivo o seu carácter festivo, cun percorrido polos distintos fornos tradicionais onde non faltaron os produtos típicos, o viño e a convivencia. Unha celebración que este ano foi tamén un exercicio de memoria e agradecemento, demostrando que, ante a adversidade, a unión segue sendo a maior fortaleza do rural.
A chuvia caeu con intensidade ao remate do pregón, pero, como adoita pasar, acabou por escampar. Finalmente, o sol abriu paso entre as nubes, aínda que a molladura —nalgúns casos— xa ía tanto por fóra como por dentro.
