jueves 21/10/21
Petín

Un Santiago diferente ao son da charanga

Recordos doutros anos para unha festa que permane sempre na memoria de todos os petineses

Por mor da pandemia as festas están cambiando e o Santiago de Petín non ía ser menos. O pasado ano non houbo actuacións musicais e este ao final a charanga Los Támega traen a festa a un pobo onde a troula é a esencia.

Actos relixiosos aínda que sen procesión para uns e o vermú na praza para todos animados pola música e o show desta charanga que fai erguerse da cadeira e botar un baile, iso si con un convivinte e a máis de metro e medio.

E como a festa deste ano non da para máis o recordo das anteriores, sobre todo esas que eu vivín de nena e que me veñen ao recordo cada 25 de xullo.

A véspera era o mellor, a casa chea de vida. A nai, a tía —cada un ten a súa a miña era a Aurelia— e a aboa matando os polos, que ninguén se ruborice nin se enfade, daquela criábanse os polos para comer no Santiago e no Nadal. Tamén se gardaba un lacón para facer o trufado, que era normalmente desta carne e da de pita. «Desplumábamos a pita sen auga quente para que non se lle rompese a pel. Logo había  que quitarlle os osos, rechela, cocela e prensala», conta Paquita, unha das veciñas que tamén rememora eses tempos.

O día anterior íase ao forno da Cleofé cos ovos das pitas de casa, o leite o azucre e a fariña e batíase nun aparato a pedais os ingredientes para que logo o Querol os metera no forno nun molde con un buraco no medio. Iso era o roscón. Nos «postres» non faltaba a macedonia de froitas e o brazo de xitano que a creo que a todos os pequenos nos gustaba porque levaba crema e iso implicaba rebañar o que quedaba na pota.

O típico da festa era o entremés con chourizo, xamón e queixo, os trufados e logo cabrito con leituga e tomates recollidos da horta ou polo guisado. De sobremesa, o dito, macedonia e brazo de xitano ou tarta e roscón.

O día de Santiago viñan os parentes e amigos doutros lugares. Non sei como naqueles comedores tan pequenos collía tanta xente. É verdade que a avoa, a nai e a tía non se sentaban, estaban a pé de cociña toda a xornada.

Íamos a misa e a procesión do Santiago que sempre levaba un acio de uvas maduras dunha viña de Petín na man e logo como este ano e todos os anteriores ó vermú a escoitar á orquestra ca que se bailaría na sesión de tarde e na verbena.

Galería de fotos de anos pasados para que desfrutedes doutros tempos. Que para o vindeiro todo poida volver a ser coma antes!

Santiago 2015

Santiago de 2016

Santiago 2017

Santiago 2018

Un Santiago diferente ao son da charanga