La sanidad ourensana refuerza la formación para mejorar el cuidado integral de las ostomías

Una bolsa pegada ao abdome pode cambiar unha vida. E non só no plano físico. Tamén no emocional, no social, no día a día máis íntimo. Con esa realidade como punto de partida, a Área Sanitaria de Ourense, Verín e Valdeorras puxo o foco nunha atención máis humana e completa ás persoas ostomizadas.

El Centro Cultural Marcos Valcárcel de Ourense acolleu unha xornada formativa dirixida a profesionais de enfermaría baixo o título «Avanzando no coidado integral de ostomías e incontinencia», cun obxectivo claro: mellorar a atención a estes pacientes desde unha visión global, coordinada e centrada na persoa.

A iniciativa, organizada pola Unidade de Formación da Área Sanitaria e promovida pola Unidade de Ostomías, nace da necesidade de seguir formando aos profesionais implicados no coidado destes pacientes. Ao fronte, a enfermeira estomaterapeuta María Socorro Riveiro García, quen impulsou este encontro para afondar nunha atención que non se limite ao aspecto clínico, senón que integre tamén dimensións funcionais, psicolóxicas e nutricionais.

Unha realidade que afecta a miles de persoas

En Galicia viven arredor de 7.000 persoas cunha ostomía e cada ano rexístranse uns 1.200 novos casos. Unha cifra que evidencia a importancia de actualizar coñecementos e mellorar os coidados para ofrecer respostas máis eficaces e adaptadas.

A aparición dun estoma supón un cambio profundo na vida do paciente. Require adaptación, seguimento e acompañamento continuo, xa que impacta na súa saúde física, pero tamén na esfera emocional, social e familiar. Por iso, a atención implica a múltiples profesionais e servizos, desde consultas hospitalarias ata centros de saúde ou recursos sociosanitarios.

A xornada reuniu a especialistas de diferentes áreas do Hospital Universitario de Ourense, desde Cirurxía Xeral e Dixestiva ata Uroloxía, Otorrinolaringoloxía, Psicoloxía Clínica, Dietética e Radioloxía Intervencionista.

Durante a mañá abordáronse cuestións clave como as ostomías dixestivas, a incontinencia fecal e urinaria, as derivacións urinarias ou o impacto do estoma na función da larinxe e da farinxe. Tamén houbo espazo para analizar o impacto psicolóxico que supón este cambio corporal e as claves para acompañar aos pacientes neste proceso  .

A alimentación e a hidratación tamén tiveron protagonismo, con recomendacións específicas para persoas ostomizadas e pautas para afrontar situacións como diarrea, estrinximento ou gases.

Da teoría á práctica

Pola tarde, a formación deu un paso máis cun enfoque práctico. Os asistentes participaron en distintos obradoiros rotatorios nos que se abordaron aspectos como os tipos de estomas, os dispositivos dispoñibles, os coidados da pel, as complicacións máis frecuentes e o seu manexo.

Tamén se incluíu un taller específico sobre traqueostomías, completando así unha formación que pretende dar resposta ás necesidades reais dos profesionais no seu día a día. En definitiva, unha xornada que reforza a idea de que o coidado das persoas ostomizadas vai máis alá da técnica: require coordinación, formación continua e, sobre todo, unha mirada que poña ao paciente no centro.